پرانتز امکان‌سنجی و طراحی راهکارهای هوش مصنوعی را با بررسی مسئله، داده‌های در دسترس و گزینه‌های فنی آغاز می‌کند. بسته به نیاز، مسیر می‌تواند شامل جست‌وجوی هوشمند، دستیار سازمانی، تحلیل داده یا خودکارسازی کارهای تکراری باشد؛ اگر هوش مصنوعی راه‌حل مناسبی نباشد، دامنه و گزینه‌های دیگر هم باید در تصمیم‌گیری دیده شوند.
پرانتز در انزلی مستقر است و امکان‌سنجی پروژه را برای کسب‌وکارهای گیلان و سراسر ایران انجام می‌دهد.
هر کاربرد باید مسئله، کاربران، دادهٔ ورودی و معیار ارزیابی مشخصی داشته باشد.
اگر یافتن پاسخ میان اسناد یا داده‌های پراکنده زمان‌بر است، ساختار اطلاعات و نیازهای جست‌وجو را برای انتخاب راهکار بررسی می‌کنیم.
کارهای مورد انتظار از دستیار و اطلاعاتی که باید به آن دسترسی داشته باشد مشخص می‌شوند؛ دسترسی‌ها باید با نقش کاربران و محرمانگی داده هماهنگ باشند.
برای تصمیم‌گیری مبتنی بر داده، ابتدا دسترس‌پذیری، کیفیت و معنای داده‌های فعلی را ارزیابی می‌کنیم.
فرایندهای تکراری را بررسی می‌کنیم تا مشخص شود کدام گام‌ها قابل خودکارسازی‌اند و کجا بازبینی انسانی باید باقی بماند.
پیش از انتخاب مدل یا ابزار، ارزش حل مسئله و آمادگی داده را می‌سنجیم.
کاربر، کار مورد انتظار و معیاری را که نشان می‌دهد راهکار مفید است مشخص می‌کنیم.
منابع داده، کیفیت، مجوز استفاده و محدودیت‌های محرمانگی را مرور می‌کنیم.
راهکارهای ممکن را از نظر دامنه، اتصال، هزینه و نیاز نگهداری ارزیابی می‌کنیم.
در صورت تناسب، دامنهٔ نمونهٔ اولیه و روش ارزیابی را برای برآورد و برنامه‌ریزی تعریف می‌کنیم.
پلتفرم سبز رویش اطلاعات مزرعه، حسگرها، آبیاری و کشت را در پنل دنبال می‌کند. این نمونه تجربهٔ پرانتز در سازمان‌دهی و نمایش دادهٔ عملیاتی را نشان می‌دهد و به‌عنوان ادعای استفاده از مدل هوش مصنوعی معرفی نمی‌شود.
مشاهدهٔ نمونه‌کار سبز رویشپاسخهای کوتاه برای انتخاب مسیر مناسب پروژه.
وقتی مسئله و کاربر روشن است و اطلاعات یا فرایندی وجود دارد که یک راهکار هوشمند می‌تواند آن را بهبود دهد. ابتدا باید ارزش مورد انتظار، کیفیت داده و امکان سنجش نتیجه بررسی شود؛ استفاده از هوش مصنوعی به‌خودی‌خود هدف پروژه نیست.
بستگی به کاری دارد که دستیار باید انجام دهد. برخی کاربردها به اسناد و اطلاعات داخلی نیاز دارند؛ در موارد دیگر بررسی گزینه‌های عمومی یا اتصال به سامانه‌های موجود کافی است. منابع و سطح دسترسی پس از شناخت نیاز مشخص می‌شوند.
نوع کاربرد، آمادهبودن و حجم داده، روش اتصال به سامانهها، زیرساخت، معیارهای ارزیابی و پشتیبانی بر هزینه اثر دارند. ابتدا مسئله و داده بررسی میشود و سپس دامنه و برآورد اولیه شکل میگیرد.درخواست امکان‌سنجی
سطح دسترسی، محل نگهداری و پردازش داده، اتصالهای بیرونی و الزامات کسبوکار باید پیش از انتخاب راهکار مشخص شوند. تا این موارد بررسی نشدهاند، نباید فرض کرد هر سرویس یا مدل برای دادهٔ محرمانه مناسب است.
