طراحی اپلیکیشن
طراحی اپلیکیشن از فهرست قابلیت‌ها شروع نمی‌شود؛ نقطهٔ شروع، کاری است که کاربر می‌خواهد انجام دهد. گفت‌وگو با مخاطبان و مشاهدهٔ شیوهٔ فعلی انجام کار، نیازهای اصلی و دشواری‌های مسیر را روشن می‌کند. بعد از آن می‌توان قابلیت‌ها را بر اساس ارزش واقعی و اولویت مرتب کرد.
نقشهٔ مسیر کاربر نشان می‌دهد هر نفر از کجا وارد اپ می‌شود، چه انتخاب‌هایی پیش رو دارد و در کجا ممکن است سردرگم شود. حذف مرحله‌های غیرضروری، متن‌های کوتاه و بازخورد روشن برای هر اقدام، تجربه را ساده‌تر می‌کند. ناوبری هم باید با مدل ذهنی مخاطب هماهنگ باشد.
وایرفریم‌ها اجازه می‌دهند پیش از صرف زمان برای جزئیات بصری، ساختار صفحه‌ها را ارزیابی کنیم. چند نمونهٔ اولیهٔ قابل‌کلیک می‌تواند ابهام‌های جریان را زود آشکار کند. بهتر است این نمونه‌ها را با سناریوهای واقعی امتحان کنیم و به جای توضیح‌دادن رابط، ببینیم کاربر خودش چطور از آن استفاده می‌کند.
پس از تثبیت ساختار، یک سیستم طراحی کوچک برای رنگ، قلم، فاصله و اجزای تکرارشونده بسازید. استفاده از الگوهای آشنای هر پلتفرم باعث می‌شود اپ طبیعی‌تر به نظر برسد، اما این الگوها باید با نیاز محصول سازگار شوند. کنتراست، اندازهٔ لمس و پیام خطا نیز باید از ابتدا در نظر گرفته شوند.
آزمون کاربردپذیری پس از انتشار هم ادامه دارد. زمان انجام کارهای اصلی، نقطه‌های رهاکردن مسیر و بازخورد کاربران سرنخ‌هایی برای بهبود نسخه‌های بعدی هستند. با تغییرهای مرحله‌ای و ثبت نتیجهٔ هر تغییر، تیم می‌تواند تجربه‌ای بسازد که هم ساده بماند و هم با رشد محصول سازگار شود.